Siedząc wśród licznie zgromadzonej publiczności, czułam dużą tremę. Nie zdawałam sobie do końca sprawy, jak duże znaczenie mają te obchody.
Kiedy przyszła pora na nasz występ, nogi miałam jak z waty, a serce przyspieszyło. Cisza. Zaczęło się. Ścisnęło mnie w gardle. Gdy zobaczyłam siedzącego w pierwszym rzędzie starszego pana, który wycierał uronione łzy, czułam, że jestem we właściwym miejscu o właściwym czasie. Cieszyłam się, że coś zrobiliśmy dla tych ludzi. Przynajmniej tyle.
Ola Chabior kl.3a

Udział w tym przedstawieniu przyniósł mi wielką satysfakcję , ponieważ byłam jedną z niewielu osób, którym dane było wystąpić przed tak zacną publicznością. Kiedy emocje już opadły, a widzowie gratulowali nam, poczułam ogromną dumę.
Klaudia Hofman kl.3b

Byłam bardzo wzruszona, gdy starsze osoby dziękowały nam za przygotowane przedstawienie. Cieszyłam się, kiedy odznaczano potomków poległych policjantów.
Kasia Domańska kl.3a

Podczas uroczystości podziw dla policjantów, którzy zginęli za Polskę towarzyszył smutkowi i wzruszeniu.
Monika Twardoch kl.3a

Podczas występu byłam dumna, że dzięki nam wracają wspomnienia o ludziach, których obecni tam bliscy utracili kilkadziesiąt lat temu. Z pewnością długo będę pamiętała tamten dzień.
Agnieszka Banaś kl.3a

Gdy zobaczyłam łzy wzruszenia na widowni, ugięły się pode mną nogi i także chciało mi się płakać.
Sylwia Borowska kl.3b

powrót do wydarzeń



<<< strona główna